Open en bloot

Al dagen is het Rokjesdag! Wat geweldig. Ik fiets elke dag twee keer door het Vondelpark. Naar werk en terug. Vandaag beleefde ik dan mijn visuele hoogtepunt. Vanochtend om kwart voor negen bevond ik mij twee honderd meter verder dan de vondeltuin, fietsend richting centrum Amsterdam.
Ik had al enkele hardloopsters gezien maar ik sloeg een omwenteling of twee over toen ik het volgend zag:

Een paar billen, bedekt door een patroonloos, bruin, stoffen, loszittende hotpants. Een getailleerd wit shirtje bedekte de bovenkant. De vriendin naast haar kan ik niet meer beschrijven, zo afgeleid was ik. Enfin, ze liepen zij aan zij, in gelijke pas. Maar bij elke stap schoot een deel van dat broekje omhoog waardoor de onderkant van haar achterkant kwam bloot kwam te liggen. Ik ben een billenman.

Het verschil tussen een billenman en een borstenman? Ik kan daar niet precies de vinger opleggen. Ik onderbouw mijn billenman zijn met de volgende situatie:

Wanneer ik besluit nog even vijf minuutjes te blijven maar mijn vriendin/one night stand/scharrel uit bed stapt, zich van mij af beweegt richting de badkamerdeur/voordeur/keuken (leuk die laatste!) maar nog geen tot weinig kleren aanheeft, dan moet het er goed uitzien. Ik geef  één goed uitzien kenmerk en dat is voor mij een vrouwelijke vorm in het achterwerk. Geen kippenkontje.

Maar het zijn ook wel de kliekjesdagen. Zoveel open en bloot wat je het liefst niet ziet. Gelukkig zijn er al blootgangers begonnen de kliekjes van de winter eraf te trainen. Maar wat zijn er ook een hoop mensen die helemaal geen gêne hebben. Zonder moeite een te strakke bikini aan, een shirt uit wanneer je gewoon veel te dik bent, witte lichamen in publieke ruimte laten bruinen.
Niet normaal. 
Ik ontwijk ten alle tijden genante situaties. Onderbroek aan tijdens het zwemmen (mocht mijn zwembroek afglijden), niet mijn armen uitbundig zwaaien wanneer ik zweetplekken heb, trek niet mijn shirt uit wanneer ik 5 kilo te zwaar ben (en dat ben ik), na de sex niet te diep bukken om je onderbroek te pakken etc.

Misschien is het ook een stukje zelfvertrouwen. Maar ik houd gewoon niet wanneer iets plaatsvervangende schaamte bij een ander kan opwekken als het iets lichamelijk betreft. In welke situatie dan ook. Al heb ik wel bewondering voor mensen die absoluut geen boodschap hebben aan wat andere mensen eventueel zouden denken.

Eigenlijk komt het er dus op neer.

Ik wil best mijn shirt uit trekken maar dan moet het er wel redelijk uit zien. Een zichtbare spier hoeft niet maar dan toch wel een klein kleurtje en een gezonde BMI. Ik doe dat dus niet omdat ik het niet nodig vind mijn tekortkomingen op en bloot te leggen. Sex kan ook in het donker niet? Misschien gaat dit wat ver, ik blaak namelijk van het zelfvertrouwen op heel veel gebieden.
Maar als ik nou een beetje van het  zelfvertrouwen krijg van de personen die her en der wat voluptueus zijn, krijgen ze van mij het vermogen niet te snel ‘en public’ hun mindere kanten tentoon te stellen.

You may also like...

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: