In een lesbisch huishouden gaat de wc bril ook niet omhoog

‘Zullen we straks nog een kleintje proeven?’
‘Poept een beer in het bos?’
‘Jazeker!’

En zo geschiedde.

Mijn vriendin is toevalligerwijs voor het gesprek over het drinken van dat mogelijk kleine biertje al gewhatsapped. ‘Ik kom wat later’. Zoiets voel je aankomen als man. Dit voel je ’s ochtends bij het koffiezetapparaat echter wil je niet rond 09.14 uur al laten blijken dat bier je gedachten beheerst.

Een borrel of zeven later na werk zie ik op mijn telefoon dat ik al in blessuretijd zit en daarom snel naar huis moet. Ik loop naar mijn fiets en onderweg heeft iets de urineleider geprikkeld. Shit. Ongeveer op de helft van de afstand naar huis begint de situatie echt nijpend te worden. Ik versnel.

Eenmaal thuis kom ik met gierende banden tot stilstand. Ik laat het fietsenrek links liggen en onhandig haal ik het slot dat om mijn zadelstang zat los om het vervolgens tussen voorband en frame weer vast te maken.

Al rennend de trap op zoek ik naar de voordeursleutel. Met knikkende knietjes en de billetjes samen geknepen probeer ik de huissleutel in het slot te steken. Ondanks de ophogende druk in de blaas steek ik in een keer raakt. Met te veel kracht duw ik deur naar voren die vervolgens tegen de muur botst. Terwijl ik mijn jas van me af gooi schreeuw ik ‘He liefie’ door het huis en ren door naar de wc deur.

Met te veel moeite gaat de riem los. De bovenste twee knopen gaan uit automatisme in een ruk open. Ik zie dat de voorkant van mijn Primark onderbroek (Een keer geweest. Wat een foute winkel) al een beetje vochtig is geworden. Met de plasser nauwelijks uit de box laat ik een dikke ‘aahhhhh’  omdat de plas met drie bar door mijn plasbuis raast. Tijdens de ‘aaaahhh’ spookt voor de zoveelste keer de blijkbaar belangrijkste kwestie in mijn leven door mijn hoofd: ‘Is dit gevoel beter dan klaarkomen’?

Mijn vriendin, blij als altijd om mij te zien, komt kijken of het wel helemaal goed gaat.  Vanzelfsprekend heb ik de deur open laten staan waar ze inmiddels niks meer over zegt maar dan ziet ze dat ik wederom onze afspraak niet ben nagekomen.

‘Je hebt de bril niet omhoog gedaan’

Daar heeft ze een punt dacht ik. Alweer. Maar dit keer had ik echt geen tijd om überhaupt te overwegen om hem omhoog te doen. Ik had een excuses in mijn hoofd gevonden dus ik zocht naar een passend antwoord.

‘In een lesbisch huishouden gaat de wc bril ook niet omhoog’

 

 

 

 

 

You may also like...

1 reactie

  1. Louise schreef:

    Lekker beeldend geschreven! Voel helemaal mee. Tot het van grote hoogte mikken op gat in bril.
    Ga er toch lekker bij zitten!! Vindt M ook fijn, spetter gezien….

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: