Been van God

Ik was denk ik zes jaar. God was die man uit de bijbel die je nooit zou zien maar er wel om één of andere reden er was. Mijn moeder had mij op een protestantse school gezet en daar werd uiteraard uit de bijbel gelezen. Voordat de les begon een stukje bijbel en tijdens het vak Bijbelse geschiedenis. Als we alles zo’n beetje hadden gehad uit het Heilige Schrift mocht om beurten iemand naar keuze een leuk verhaal uitkiezen. Deze werd dan opnieuw gelezen. Ik en de andere jongetjes kozen altijd voor superheld Samson. Echt wel lachen.

Maar goed, ik was zes jaar. Ik zat achterin de witte Fiat Panda van mijn moeder. Mijn vijf jaar oudere zus zette een spelletje in. Figuurwolk raden. Ik zie ik zie, een banaan. Allemaal naar boven kijken en je zou een wolk in de vorm van een banaan moeten zien. Ik had geen idee waar ik wat moest zien. Het figuurwolk roepen ging een tijdje door totdat mijn zus zei: “Ik zie het been van God”. Dat kreeg mijn aandacht. Zat God dan toch op de wolken zoals in tekenfilms(!!). Ging ik die vent dan eindelijk zien.

Ik verplaatste mij wild over de achterbank, kijkend naar boven, zoekend naar dat been. Ik denk dat ik na 5 minuten turbozoeken vroeg waar ik dat been dan in GODSNAAM moest zijn. Die twee kippen voorin zaten nog na te lachen om die goede vondst omdat een wolk daadwerkelijk leek op een been dat naar beneden uitstak. Maar ik zag hem niet!  Als antwoord kreeg ik de uitleg van het spel. “Een wolk kan met enige fantasie lijken op iets dat echt is (en nu gebruik ik even mijn blognaam) Sanchez889je”. Bedrogen en vermoeid nam ik weer plaats tussen gordel en rugleuning.

De hand van God begreep ik wel direct. Triviatijd! Wist je dat Diego Maradona 20 jaar lang heeft volgehouden dat het doelpunt dat hij maakte tegen Engeland in de kwartfinale daadwerkelijk de hand van God was? Nou, bij deze dan.

Been van god

You may also like...

1 reactie

  1. Cees schreef:

    Na drie maanden gelukkig weer eens een kliekje. Smullen!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: